Poznań bez barier. Coraz więcej miejsc działa dla każdego

W Poznaniu dostępność nie kończy się na urzędowym haśle. Na chodnikach, przystankach i w budynkach kultury widać dziś rozwiązania, które mają zdejmować z drogi kolejne przeszkody. To ważne nie tylko dla osób z niepełnosprawnościami, ale też dla seniorów, rodziców z wózkami i wszystkich, którzy potrzebują spokojniejszego, czytelniejszego miasta. Właśnie na takich detalach opiera się miejski standard, który z roku na rok obejmuje coraz więcej miejsc.

Przy okazji Europejskiego Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych warto spojrzeć na Poznań nie przez deklaracje, lecz przez konkret. To one najlepiej pokazują, jak zmienia się codzienne poruszanie po mieście i gdzie wciąż trzeba pilnować jakości rozwiązań.

• Dostępność zaczyna się na chodniku i nie kończy przy przystanku
• Mobil_N odciąża tam, gdzie zwykła pomoc bywa trudno dostępna
• Kultura, urzędy i baseny pokazują, że barier jest mniej

Dostępność zaczyna się na chodniku i nie kończy przy przystanku

Od 2018 roku w mieście obowiązują Standardy dostępności. Ten dokument porządkuje sposób projektowania remontów i nowych inwestycji tak, by przestrzeń publiczna była możliwa do pokonania także dla osób z niepełnosprawnościami, starszych mieszkańców oraz rodziców z dziećmi w wózkach.

W miejskiej przestrzeni widać to w szczegółach:

– obniżane krawężniki przy przejściach i w newralgicznych punktach ciągów pieszych,
– fakturowe oznaczenia nawierzchni, w tym żółte maty z wypustkami przed przejściami dla pieszych,
– przyciski na słupach informacji pasażerskiej, które uruchamiają głosowy komunikat o odjazdach tramwajów,
– dźwiękowa sygnalizacja świetlna na przejściach, ważna dla osób z dysfunkcją wzroku.

Do tego dochodzi transport. Wszystkie autobusy i większość tramwajów jest przystosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, a część pojazdów ma już rozwiązania pozwalające na nadawanie komunikatów głosowych na zewnątrz. To nie są efekty widowiskowe. Raczej cicha, konsekwentna przebudowa miejskiej codzienności.

Mobil_N odciąża tam, gdzie zwykła pomoc bywa trudno dostępna

Poznań jako pierwsze miasto w Polsce uruchomił też kompleksową, bezpłatną ofertę Mobil_N. To zestaw usług, które dla wielu osób mogą wydawać się proste, ale dla kogoś z ograniczoną sprawnością bywają barierą nie do przejścia.

W ramach programu można skorzystać z takich form wsparcia jak:

– pomoc „Złotej rączki”,
– mycie okien,
– sprzątanie nagrobka bliskiej osoby,
– mobilna pielęgnacja paznokci stóp.

Obok działa również Centrum Dostępności. To miejsce, do którego zgłaszają się osoby i instytucje chcące poprawić dostępność swoich przestrzeni albo wydarzeń organizowanych w mieście. Dla organizatorów to cenna podpowiedź, bo dobrze zaplanowana przestrzeń pozwala uniknąć błędów, które później trudno naprawić.

Kultura, urzędy i baseny pokazują, że barier jest mniej

Dostępność w Poznaniu nie kończy się na ulicy. W miejskich budynkach urzędowych działają pętle indukcyjne, montowane są też totupointy, które ułatwiają orientację osobom z dysfunkcją wzroku. Urząd zapewnia tłumacza języka migowego online, a na miejskich stronach internetowych dostępne są materiały z polskim językiem migowym. Przygotowywane są również Teksty Łatwe do Czytania, tworzone z myślą o osobach z obniżoną sprawnością intelektualną.

W przestrzeni publicznej przybywa także komfortek – pomieszczeń z toaletą i przewijakiem dla dorosłych. W Poznańskim Ośrodku Specjalistycznych Usług Medycznych działa Punkt Profilaktyki Intymnej dostosowany do potrzeb osób z dysfunkcjami ruchu, a nowa lada rejestracyjna została zaprojektowana tak, by ułatwić obsługę pacjentom poruszającym się na wózkach.

Na tym lista się nie kończy. Ważną rolę odgrywają też instytucje kultury i sportu:

– Kino Pałacowe i CK Zamek otrzymały Nagrodę Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej za projekt „Forum bez barier. O kinie dostępnym”. W ramach cyklu Kino bez barier regularnie odbywają się seanse z audiodeskrypcją, napisami w języku polskim i tłumaczeniem na polski język migowy.
– Brama Poznania wprowadziła „ciche godziny” dla osób w spektrum autyzmu, neuronietypowych i tych, którzy po prostu chcą zwiedzać w spokojniejszych warunkach. W tym czasie wyłączane są duże ekrany, ogranicza się hałas na szklanych kładkach, nie ma oprowadzań grupowych, a na miejscu można wypożyczyć słuchawki wyciszające.
– Miejskie pływalnie na os. Piastowskim i os. Zwycięstwa mają podnośniki dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się. W obu obiektach są też wydzielone szatnie i toalety z natryskiem. Dostęp do kąpielisk wspierają amfibie do pływania.

Tak układa się obraz miasta, w którym dostępność nie jest dodatkiem na końcu listy, tylko elementem codziennego standardu. I właśnie w takich rozwiązaniach najlepiej widać, czy równość szans pozostaje hasłem, czy naprawdę staje się częścią miejskiego życia.

na podstawie: UM Poznań.