Z Muszej Góry na Plac Wolności — jak centrum Poznania zmieniało twarz

W kameralnym świetle stereofotografii stary plac miasta ożywa na nowo. W Fotoplastykonie Poznańskim można śledzić metamorfozy Placu Wolności i zobaczyć, jak z dawnej Muszej Góry wyrosła przestrzeń, która przez wieki kształtowała miejskie życie Poznania.

• Wystawa “Od Muszej Góry do Wolności. Historia jednego placu” w Fotoplastykonie Poznańskim pokazuje, jak Plac Wolności pisał swoją historię
• Materiały z archiwów układają się w miejską opowieść i warto się im przyjrzeć z bliska

Wystawa “Od Muszej Góry do Wolności. Historia jednego placu” w Fotoplastykonie Poznańskim pokazuje, jak Plac Wolności pisał swoją historię

To opowieść o miejscu, które od zawsze było pośrodku ważnych planów urbanistycznych miasta. Plac Wolności (do 1919 roku Wilhelmsplatz) wytyczono pod koniec koniec XVIII wieku według projektu pruskiego urbanisty Davida Gilly’ego, gdy zniesiono wzgórze znane jako Musza Góra. Na płycie placu stanął później niemiecki Teatr Miejski wybudowany w latach 1802–1804, a wokół pojawiły się pomniki, administracyjne kamienice i starannie komponowana zieleń — wszystko, co nadawało temu miejscu reprezentacyjny charakter.

Przez kolejne dwieście lat funkcje placu zmieniały się jak w kalejdoskopie: od wojskowych i administracyjnych, przez hotelowe, handlowe i bankowe, aż po rekreacyjne i rozrywkowe. W dwudziestoleciu międzywojennym poznaniacy nazywali go „Plajtą” i spotykali się tu tłumnie, po wojnie stał się miejscem pierwszej polskiej manifestacji po bitwie o Poznań, a dziś nadal żyje jako scena uroczystości, imprez kulturalnych i sportowych.

Materiały z archiwów układają się w miejską opowieść i warto się im przyjrzeć z bliska

Wystawa zestawia stereofotografie i materiały ze zbiorów wielu instytucji, co daje szeroką perspektywę przemian: z Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków, z zasobów Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu, z archiwów Fundacji Rozwoju Miasta Poznania, Ratusza – Muzeum Poznania, ze zbiorów “Społem” Poznańskiej Spółdzielni Spożywców, Muzeum Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Wydawnictwa Miejskiego Posnania oraz z prywatnych kolekcji. Te różnorodne źródła pozwalają zobaczyć zarówno oficjalne wydarzenia, jak i codzienne sceny z życia placu — od fontann i zieleńców, po rozbierane i wznoszone gmachy.

W głowie pozostają obrazy: teatr, pomniki zakrywane i odsłaniane, tłumy spacerowiczów z międzywojnia i współczesne festyny. Stereofotografie potęgują wrażenie głębi i zmuszają do zatrzymania wzroku — to wystawa, która nie tylko dokumentuje, ale i przypomina o tym, jak miejskie przestrzenie tworzą wspólne wspomnienia 🙂.

Fotoplastykon Poznański prezentuje tę kolekcję jako szansę na poznanie lokalnej historii oczami zdjęć i planów. Fotoplastykon Poznański informuje o wystawie i zachęca do osobistego spotkania z archiwalnymi obrazami Placu Wolności — to propozycja zarówno dla miłośników historii miasta, jak i dla tych, którzy chcą spojrzeć na Poznań z nieco innej perspektywy.

na podstawie: Centrum Informacji Kulturalnej w Poznaniu.