Dlaczego i jak chronić miejskie wiewiórki - zasady dokarmiania i bezpieczeństwo

W poznańskich parkach rude wiewiórki pojawiają się często przy ludziach, ale pozostają dzikimi zwierzętami — czasem delikatnymi, czasem groźnymi dla innych gatunków. W Parku Cytadela i na kilku osiedlowych skwerach postawiono specjalne karmniki, ale nie każde podejście czy dobry uczynek pomaga. Mieszkańcy Poznania coraz częściej muszą nauczyć się, jak obserwować bez szkody dla zwierząt.

• Park Cytadela i inne miejsca, gdzie wiewiórki mają swoje karmniki
• Co warto wiedzieć o życiu i ochronie tych zwierząt w Poznaniu

Park Cytadela i inne miejsca, gdzie wiewiórki mają swoje karmniki

Na terenie kilku poznańskich parków pojawiły się konstrukcje przeznaczone tylko dla wiewiórek — drewniane karmniki z podnoszonym daszkiem i przezroczystą szybką, które ograniczają dostęp ptakom. Przy ich obsłudze i uzupełnianiu pokarmu pracuje Zarząd Zieleni Miejskiej. Konkretne lokalizacje karmników to między innymi:

• Park Cytadela — karmniki przy ogrodzeniu bazy sprzętowej i w tzw. “wiewiórkowie”;
• Park Izabeli i Jarogniewa Drwęskich;
• Park Stanisława Moniuszki;
• Park na osiedlu Orła Białego;
• plac Adama Asnyka na Jeżycach.

Obsługa tych punktów pozwala ograniczyć marnowanie pożywienia i zmniejszyć możliwość kontaktu wiewiórek z ludźmi i ptakami korzystającymi z tego samego źródła pokarmu.

Co warto wiedzieć o życiu i ochronie tych zwierząt w Poznaniu

Wiewiórki miejskie są objęte ochroną gatunkową i prowadzą intensywny tryb życia rozrodczego — samice mają zwykle od 1 do 3 miotów w roku, a ciąża trwa około 40 dni. Z tego powodu okresy rozrodu i wychowywania młodych to momenty, kiedy zwierzęta są szczególnie wrażliwe na stres.

W kontaktach z psami pojawiają się największe ryzyka — bieganie i pogoń, dla psa zabawa, dla wiewiórki poważne zagrożenie. Warto pamiętać również o ryzyku przenoszenia chorób odzwierzęcych, w tym wścieklizny, dlatego obserwacja z dystansu jest najbezpieczniejsza.

“Wiewiórki to drapieżniki. Bardzo chętnie zjadają jaja i pisklęta ptaków, ale także orzechy i inne nasiona. Dzięki swojemu zapominalstwu przyczyniają się do rozsiewania roślin”
— dr inż. Anna Wierzbicka, Katedra Łowiectwa i Ochrony Lasu, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Praktyczne wskazówki i zasady postępowania:

• Dozwolone pokarmy: niesolone orzechy laskowe i włoskie, żołędzie, nasiona drzew liściastych i iglastych, szyszki, pąki, kwiaty, jagody.
• Niedozwolone: chleb — może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych i zaśmiecania terenu.
• Gdy ktoś ma większe ilości orzechów, może je przekazać do bazy na Cytadeli — stamtąd trafiają do miejskich karmników.
• Psy należy wyprowadzać na smyczy i pilnować, by nie ganiały za dzikimi zwierzętami — szczególnie w okresie lęgowym.

Dbanie o dystans i unikanie oswajania minimalizuje ryzyko utraty instynktu samozachowawczego przez zwierzęta i niebezpiecznych sytuacji dla ludzi, zwłaszcza dzieci.

Informacje o utrzymaniu karmników i dopuszczalnym pokarmie udostępnia Zarząd Zieleni Miejskiej — warto zwrócić się do niego, gdy widzi się uszkodzone wyposażenie lub potrzebę uzupełnienia zapasów.

W Parku Cytadela i innych zielonych miejscach Poznania wiewiórki są częścią miejskiego ekosystemu — chronią i rozprzestrzeniają roślinność, ale też konkurują o pokarm z ptakami i innymi zwierzętami. Zrozumienie tej roli pomaga mądrze współistnieć z nimi w przestrzeni miejskiej.

na podstawie: UM Poznań.