Na pokładzie dwóch światów - Gombrowiczowskie pytania w spektaklu Rejs

W Teatrze Nowym w Poznaniu pojawia się spektakl oparty na tekstach Witolda Gombrowicza, który rzuca widzom wyzwanie - czym jest wybór i jaka jest cena jego niepodjęcia. Scena staje się morzem, na którym spotykają się wyobrażone losy oraz duchy historii. Reżyseria stawia na metaforę podróży, a aktorzy prowadzą dialog między przeszłością a teraźniejszością.

• Spektakl na podstawie tekstów Witolda Gombrowicza
• Kontrast dwóch podróży - rejs na Chrobrym i powrót na Federico Costa

• W Poznaniu - inscenizacja pyta o wybór, przetrwanie i konsekwencje
• Na scenie Teatru Nowego - spotkanie statków jako egzamin dojrzałości

W Poznaniu - inscenizacja pyta o wybór, przetrwanie i konsekwencje

Spektakl buduje opowieść z fragmentów, które w oryginale rozrzucone są po różnych tekstach autora. W centrum stoi pytanie o decyzję i jej konsekwencje: kto wybiera, kto płaci za cudze wybory i co zostaje, gdy fale historii przewracają codzienność. Na scenie pojawiają się postaci będące odbiciami siebie nawzajem - jakby dwie wersje tego samego losu spotkały się na morzu.

Twórcy zestawili dwa momenty biografii artysty i epoki - wyprawę opisaną latem 1939 na pokładzie transatlantyku Chrobry oraz powrót niemal ćwierć wieku później na statku Federico Costa, gdy rzeczywistość zdaje się nie wracać do znanej ojczyzny. Te dwa „rejsy” są w spektaklu równocześnie fizycznym i symbolicznym środkiem wyrazu - dialog między młodością i dojrzałością, między ucieczką a powrotem.

Na scenie Teatru Nowego - spotkanie statków jako egzamin dojrzałości

W inscenizacji pozornie prosty motyw podróży przeobraża się w podręcznik żeglugi po dziejowym sztormie. Postaci wędrują po pokładzie zalewanym metaforycznymi falami historii, a ich zagubienie i przewrotność relacji kreują napięcie. Spektakl korzysta z języka Gombrowicza, ale to adaptacja - konstrukcja sceniczna ma wyostrzać obraz wyboru i jego kosztów, a nie odwzorowywać biografię autora.

Materiały przekazane przez Teatr Nowy podkreślają, że przedstawienie nie jest jedynie rekonstrukcją wydarzeń - to próba skonfrontowania widza z pytaniem, które może zabrzmieć aktualnie tak samo mocno jak przed laty. Scena działa jak lustro: im więcej w niej zamieszania, tym wyraźniej widać, co pozostaje po decyzjach.

Perspektywa mieszkańca - refleksja praktyczna i emocjonalna

Tematyka spektaklu rezonuje zwłaszcza tam, gdzie pamięć o migracjach, wyborach politycznych i osobistych decyzjach wciąż jest żywa. Dla poznanianki czy poznaniaka przedstawienie może być impulsem do rozmowy o rodzinnych losach, emigracji i o tym, jak przeszłość kształtuje dziś codzienne wybory. Jeśli ktoś interesuje się literaturą międzywojnia, dramatem egzystencjalnym lub poszukuje teatralnych metafor historii - to propozycja warta uwagi. Szczegóły repertuaru i terminy podaje Teatr Nowy.

na podstawie: UM Poznań.