Dojrzewanie na scenie - “Czarna owca, biały kruk” o poszukiwaniu własnego miejsca

W Teatrze Animacji pojawia się spektakl, który patrzy nastolatkom prosto w oczy — chwilami surowy, chwilami czuły. W Poznaniu historia o potrzebie bycia innym i jednoczesnej chęci przynależności zmienia się w teatralny dialog o żalu, samotności i próbach porozumienia między pokoleniami.

• Na scenie Teatru Animacji - opowieść o Zgniłce i jej świecie
• W Poznaniu - oferta dla widzów od 11 lat

Na scenie Teatru Animacji - opowieść o Zgniłce i jej świecie

Spektakl powstał na motywach powieści April Stevens “Figgrotten” i pokazuje dojrzewanie jako czas, w którym emocje stają się nieprzewidywalnym wulkanem. Główna postać, nazwana przez twórców Zgniłką, szuka wyjątkowości — pragnie wyróżniać się, ale też mieć swoje “stado”. Ten napięty konflikt między chęcią wyróżnienia a potrzebą przynależenia napędza dramatyczne wybory i zamknięcie się na innych.

Twórcami adaptacji są Ewa Galica i Mariusz Gołosz, a nad całością czuwa reżyserka Ewa Galica. Scenografię i lalki przygotowała Karolina Krot, co nadaje przedstawieniu intymny, plastyczny charakter. Spektakl porusza także wątek straty — pokazuje, jak żałoba i brak bliskiej osoby uruchamiają mechanizmy obronne zarówno u młodych, jak i u dorosłych: matki, starszej siostry, nauczycielki czy nieoczywistego ogrodnika-outsidera.

W Poznaniu - oferta dla widzów od 11 lat

Produkcja jest przeznaczona dla widzów od 11 lat (młodzież / dorośli), co oznacza, że tematyka może być intensywna i warto to wziąć pod uwagę planując wyjście z nastolatkiem. Według materiałów Teatru Animacji spektakl łączy elementy lalkarstwa i plastycznej scenografii, co pomaga przełożyć wewnętrzne przeżycia bohaterów na silne obrazy sceniczne.

Informacje o biletach i dostępności podaje Teatr Animacji — warto sprawdzić szczegóły przed wybraniem się na przedstawienie, zwłaszcza gdy planuje się wyjście z młodszymi widzami.

Perspektywa mieszkańca: To propozycja dla rodziców i opiekunów, którzy chcą z nastolatkiem porozmawiać o odmienności, żalu i potrzebie przynależenia po wyjściu z teatru. Forma spektaklu — z lalką i wyrazistą scenografią — może ułatwić wejście w temat, zwłaszcza gdy rozmowa wprost bywa trudna. Dla tych, którzy lubią teatr społeczny i bliską pracę z emocjami, to wartościowa pozycja na liście wyjść kulturalnych w Poznaniu; dla przyjaciół i nauczycieli to też okazja do obserwacji, jakie pytania nurtują młodych widzów.

na podstawie: Urząd Miasta Poznania.