„Antyhipokamp” - dzieciństwo na Rusa i pamięć pisana od nowa

W bloku na Rusa rozgrywa się opowieść, w której rodzinne wspomnienia nie trzymają się jednej wersji. „Antyhipokamp” prowadzi przez dzieciństwo Adama Kaczanowskiego i pokazuje, jak to, co miało zostać zapamiętane, potrafi zniknąć, a zapomniane wraca z nową siłą. 🧠📖

• „Antyhipokamp” zapisuje dzieciństwo między pamięcią a przemilczeniem
• Adam Kaczanowski wraca do doświadczenia odejścia matki
• Książka pokazuje mózg jak palimpsest, który stale nadpisuje wspomnienia

„Antyhipokamp” zapisuje dzieciństwo między pamięcią a przemilczeniem

Książka osadza swoją historię na przełomie lat 80. i 90., w dobrze rozpoznawalnej przestrzeni bloku na Rusa. To właśnie tam rozgrywa się tragiczna historia pełna namiętności, zdrady i zemsty. Nie jest to jednak opowieść oparta na prostym porządku zdarzeń.

Najważniejsze okazuje się to, czego pamięć nie przechowała. To, co zapamiętane, może być najmniej istotne, a prawdziwy ciężar historii kryje się w białych plamach. Książka staje się więc próbą ponownego zapisania przeszłości - nie jako zamkniętego albumu, ale materiału, który nieustannie się zmienia.

Najświeższe wiadomości z Poznania czekają na stronie głównej faktypoznan.pl, a koncerty, spotkania i imprezy na najbliższe dni – w kalendarzu wydarzeń.

Adam Kaczanowski wraca do doświadczenia odejścia matki

W centrum tej historii znajduje się Adam Kaczanowski, wrażliwe dziecko dorastające w czasie przemian. „Antyhipokamp” dotyka jego dzieciństwa, ale nie zatrzymuje się na nostalgii. To także spóźniona próba przepracowania traumy związanej z odejściem matki do innego mężczyzny.

Ten osobisty wymiar nadaje opowieści napięcie. Rodzinny dramat nie zostaje tu przedstawiony jako przeszłość, którą można po prostu odłożyć na półkę. Przeciwnie - powraca, zmienia kształt i domaga się ponownego odczytania.

Książka pokazuje mózg jak palimpsest, który stale nadpisuje wspomnienia

„Antyhipokamp” jest również eksperymentem z dokumentowaniem procesu zapamiętywania i zapominania. Mózg działa tu jak palimpsest - zapis, który wciąż jest ścierany i nanoszony od nowa. 🌀

Dzięki temu książka łączy opowieść o dzieciństwie z namysłem nad samą naturą pamięci. W jej świecie nic nie pozostaje całkowicie nieruchome: wspomnienia przesuwają akcenty, dopisują brakujące fragmenty i zmieniają sens tego, co wydarzyło się wcześniej.

na podstawie: Kultura Poznań.