Kiedy dawny ból wraca ze zdwojoną siłą - książka „Ból” w centrum uwagi

W Bibliotece Wielkopolskiej im. Stanisława Barańczaka rozmowa o książce Zeruyi Shalev prowadzi daleko poza samą fabułę. „Ból” to historia Iris, która po latach musi zmierzyć się jednocześnie z ciałem naznaczonym wypadkiem, dawną zdradą i uczuciem, o którym miała już nie pamiętać.

• „Ból” Zeruyi Shalev pokazuje, że przeszłość nie znika na zawsze
• Iris szuka odpowiedzi między bliskością a lękiem
• Książka prowadzi także do rozmowy o tolerancji i odzyskiwaniu siebie

„Ból” Zeruyi Shalev pokazuje, że przeszłość nie znika na zawsze

Iris przeżyła atak terrorystyczny, ale jego konsekwencje nie skończyły się wraz z powrotem do codzienności. Fizyczne cierpienie po dekadzie uderza ze zdwojoną siłą. W tym samym czasie wraca także ból emocjonalny związany z pierwszą wielką miłością - relacją, której zdrada przed trzydziestu laty niemal odebrała bohaterce chęć życia.

Shalev nie zamyka tej opowieści w jednym wymiarze. Ciało, pamięć i rodzinne napięcia splatają się tu w historię kobiety, która próbuje zrozumieć, co właściwie trzyma ją przy dawnym uczuciu. Powrót byłego partnera zbiega się z kryzysem w relacji z dorosłą córką. Córka wyprowadza się do Tel Awiwu i wikła w niebezpieczną relację z pracodawcą, a Iris zostaje z pytaniem, którego nie da się łatwo odsunąć: wybrać dobro dziecka czy nadzieję na odzyskaną miłość?

To właśnie ten konflikt nadaje powieści szczególną temperaturę. Nie chodzi wyłącznie o romans, lecz o cenę decyzji podejmowanych wtedy, gdy człowiek jest zmęczony, zraniony i spragniony bliskości. 📖

Iris szuka odpowiedzi między bliskością a lękiem

W powieści ważne miejsce zajmują relacje rodzinne i pytanie o to, dlaczego bliskość potrafi boleć równie mocno jak rozstanie. Mąż Iris, Miki, pomaga nazwać źródło jej destrukcyjnego lęku przed porzuceniem. Ten lęk przez lata wpływał na całe dorosłe życie bohaterki, także na jej wybory wobec córki i dawnej miłości.

W spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki Stare Miasto wybrzmiały fragmenty, które dobrze oddają nerw tej historii:

„są rozmaite rodzaje bliskości……”
„…są rozmaite rodzaje oddalenia…”

„stopniowo pogłosce wyrosną skrzydła…”

„Bliskość rodzi tyle bolesnych i drażliwych punktów, ran i blizn, aż w końcu każdy temat staje się zbyt obciążony emocjonalnie…”

To zdania, które nie tylko opisują Iris, ale też dotykają doświadczeń znanych z codziennych rozmów: niedopowiedzeń, plotek, rodzinnych ran i prób odzyskania kontaktu.

Książka prowadzi także do rozmowy o tolerancji i odzyskiwaniu siebie

Jednym z istotnych motywów jest szkolny projekt Iris zatytułowany „Inny to ja …..”, poświęcony wychowaniu w tolerancji. Ten szczegół poszerza perspektywę powieści. Bohaterka nie zostaje przedstawiona wyłącznie jako osoba uwikłana w prywatne cierpienie, lecz także jako ktoś, kto próbuje budować język akceptacji i rozumienia innych.

„Ból” Zeruyi Shalev stawia pytanie o możliwość rozpoczęcia życia na nowo, kiedy stare rany wciąż pozostają w pamięci. W finale tej opowieści nie ma prostych recept. Jest za to próba rozpoznania własnych lęków i decyzja, czy dawna miłość rzeczywiście prowadzi ku szczęściu, czy tylko obiecuje ucieczkę od tego, co boli. 💬

na podstawie: Biblioteka Poznań.