Śniadanie na trawie i Never Ending Story łączą siły. Liczy się rozmowa

Na trawie nie ma tu miejsca na pośpiech. Organizatorzy połączyli dwa znane formaty, żeby stworzyć spotkanie oparte na prostych rzeczach – wspólnym jedzeniu, rozmowie i zwykłej obecności obok siebie. Nie ma scenariusza ani presji, jest za to przestrzeń, w której można mówić, słuchać albo po prostu zostać. To propozycja dla tych, którzy chcą na chwilę wyjść z codziennej wymiany zdań i sprawdzić, jak wygląda spotkanie bez masek.

• Dwa formaty spotykają się w jednej przestrzeni
• Co trzeba mieć ze sobą, żeby dołączyć

Dwa formaty spotykają się w jednej przestrzeni

Pomysł na ten sezon wyrósł z tęsknoty za wspólnym byciem, które nie kończy się na kurtuazyjnych zdaniach. Organizatorzy chcą połączyć lekkość śniadania w plenerze z doświadczeniem rozmowy bliższej i bardziej uważnej. Zamiast wydarzenia ustawionego co do minuty ma powstać miejsce, w którym ważniejsze od formy jest to, czy ludzie naprawdę się słyszą.

W centrum całego założenia stoją cztery proste zasady:

• szczerość – ma ułatwiać mówienie bez zbędnych masek,
• brak oceny – pozwala odetchnąć i nie zamyka rozmowy,
• wsparcie – nie ma naprawiać, tylko być obok,
• ciekawość drugiego człowieka – ma otwierać, a nie ucinać kontakt.

Co trzeba mieć ze sobą, żeby dołączyć

Zasady udziału są bardzo proste. Jeśli ktoś ma ochotę, może przynieść coś do jedzenia i podzielić się z innymi. Warto też zabrać koc albo coś wygodnego do siedzenia, bo cały sens tej formuły opiera się na swobodnym, niespiesznym zatrzymaniu.

Nie będzie tu napięcia związanego z tym, jak wypaść. Nie trzeba nic udowadniać ani wciskać się w gotowy scenariusz. Można rozmawiać, można słuchać, można też po prostu być. I właśnie w takim układzie organizatorzy upatrują największej siły tego spotkania – w zwykłej obecności, z której czasem rodzą się rozmowy zostające na dłużej.

na podstawie: Urząd Miasta Poznania.