Kooperacja w praktyce - 45. Konkurs im. Marii Dokowicz pokazuje nowe kierunki sztuki

W Poznaniu, w przestrzeni Starego Browaru, dyplomy studentów Uniwersytetu Artystycznego pokazały, jak współpraca i przekraczanie granic dyscyplin przekłada się na świeżą energię w sztuce. UAP odsłonił zwycięskie prace podczas gali w galerii Słodownia, a wystawa prezentuje wybrane dyplomy publiczności. 🎨✨

• Na 45. edycji Konkursu im. Marii Dokowicz ujawniły się prace myślące szerzej niż tylko jedna dziedzina
• Redakcja IKS wyróżniła prace ciepłe, dowcipne i pouczające - to też element tej kooperacji
• Gala i wystawa dają szansę zobaczyć dyplomy na żywo - warto to wykorzystać

Na 45. edycji Konkursu im. Marii Dokowicz ujawniły się prace myślące szerzej niż tylko jedna dziedzina

Jury przyznało Grand Prix w dwóch głównych obszarach - artystycznym i projektowym. W kategorii artystycznej triumfował fotograf Andrzej Staniek z projektem “Cocktail Creatures” - praca rozrysowuje relacje między człowiekiem, świadomością a formami nie-ludzkiego istnienia, czerpiąc z biologii, filozofii i technologii.

“Mój projekt jest spekulatywnym badaniem relacji między człowiekiem, świadomością a nie-ludzkimi formami istnienia w kontekście szóstego masowego wymierania. Łączę perspektywy biologii, filozofii i technologii, analizując proces ewolucji jako otwartą sieć powiązań, w której człowiek przestaje być centrum, a staje się jednym z wielu węzłów biosferyczno-technicznej tkanki. Inspiruję się myślą Timothy’ego Mortona i Donny Haraway, eksplorując pojęcie “obcego” jako potencjalnej formy przyszłego życia - zarówno pozaziemskiego, jak i ziemskiego, jeszcze nieujawnionego. Interesuje mnie ograniczenie ludzkiej percepcji, które uniemożliwia dostrzeżenie pełnego spektrum istnienia”

• Andrzej Staniek

W kategorii projektowej nagrodę główną zdobyła Justyna Wiśniewska za scenograficzny dyplom “Forma dźwięku. Kostiumy inspirowane zjawiskiem synestezji i estetyką Bauhausu” - propozycja przenosi do doświadczenia wielozmysłowego i łączy estetykę z dźwiękowym wyobrażeniem stroju.

“Ubiór jest z założenia czymś naocznym. Mimo to, między sztuką wizualną a dźwiękową istnieje wiele podobieństw zarówno w sensie językowym, jak i emocjonalno-doświadczalnym. Zaproponowane przeze mnie projekty kostiumów stanowią próbę podejścia do ubioru poprzez pryzmat doświadczania wielozmysłowego w oparciu o analizę zjawiska synestezji i jego automatyzmu, co wyraża się także w warstwie wizualnej.”

• Justyna Wiśniewska

Redakcja IKS wyróżniła prace ciepłe, dowcipne i pouczające - to też element tej kooperacji

Portal i miesięcznik IKS - Kultura.poznan.pl przyznały swoje nagrody w obu kategoriach. Wśród laureatów znalazł się Krzysztof Kędzierski za wystawę-dyplom “Z tego (nie) wolno się śmiać. Humor i zabawa w sztuce” - praca pełna dystansu i odniesień do codziennych gestów artystycznych.

“Studia artystyczne to bardzo ciekawy twór. Niby nie trzeba ich kończyć, żeby cokolwiek związanego ze sztuką robić, a z drugiej strony same skutecznie potrafią do tworzenia zniechęcić. Z jednej strony magister sztuki to magister, a z drugiej - sztuki. xd. Można by zatem zapytać, po co komu takie studia? Nie wiem. Wiem za to, że studia magisterskie mogą trwać dłużej niż przewidziane dwa lata, ale wciąż nie tak długo, jak te wszystkie długie i nudne prace wideo, które widziałem na tych małych starych telewizorkach. A te natomiast nie są aż tak nudne, jak te pseudointelektualne opisy prac na całą stronę, naszpikowane wszystkimi możliwymi określeniami, które z “inkluzywnością” mają tyle wspólnego, co jej nazwa. Długie, nudne i smutne są to rzeczy, to wiem na pewno. Czy to co robimy musi być jakoś super odkrywcze, poruszać problemy dzisiejszego świata i nie wiadomo, jak bardzo silić się na wpływanie na czyjeś poglądy, otwieranie umysłów i zmienianie życia? Nie musi i moja praca dyplomowa (wystawa) też nie musi wnieść nic do Twojego życia, ale przynajmniej można się z nią miło bawić - zjeść pizzę, pośpiewać karaoke, porozmawiać z ludźmi i kto wie, być może wygrać piec do pizzy”

• Krzysztof Kędzierski

W kategorii projektowej nagrodę redakcji otrzymała Zuzanna Kowalska za publikację i zestaw gier dla dzieci “Czy chłopcom wolno czytać różowe książki?” - narzędzie edukacyjne, które walczy ze stereotypami płci i zachęca do wyborów poza utartymi rolami.

“składa się z ilustrowanej książki oraz zestawu 3 gier zapakowanych w bawełniane woreczki. Książka pisana jest wierszem i przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-6 lat. Opisuje ona 14 różnych zawodów - 7 przedstawionych w reprezentacji męskiej i 7 w żeńskiej. Jej celem jest walka ze stereotypami płci i umacnianie w dzieciach poczucia, że płeć nie jest ani ograniczeniem, ani determinantą przy wyborze ścieżki zawodowej. Postaci występują zarówno w stereotypowych rolach płciowych, jak i w zawodach negujących stereotypy, tak, aby podkreślić możliwość wyboru, niezależnie od tego czy jest on zgodny z nastawieniem naturalnym, czy też nie. Każda rozkładówka składa się z ilustracji wskazującej na mocne strony dziecka lub jego zainteresowania i zestawiona jest z ilustracją przedstawiającą możliwą do obrania ścieżkę zawodową, jednak narracja zbudowana jest w nieoczywisty sposób - np. dziewczynka lubiąca zaplatać włosy zostać może w przyszłości żeglarką, która wiąże liny. Gry powstały jako uzupełnienie książki, dzięki któremu dziecko może w przyjemny sposób utrwalić wiedzę zdobytą w trakcie lektury”

• Zuzanna Kowalska

Gala i wystawa dają szansę zobaczyć dyplomy na żywo - warto to wykorzystać

Wręczenie nagród odbyło się podczas uroczystej gali w galerii Słodownia. Wystawa wybranych prac jest dostępna dla poznaniaków i odwiedzających. 🏛️👀

Grafika wydarzenia:

• Wystawa: 20.02-08.03.2026
• Miejsce: Stary Browar, Słodownia +3, ul. Półwiejska 42

Organizator nie podał informacji o cenach biletów ani o zasadach zapisów - brak informacji o biletach i zapisach. ℹ️

To pokazuje, że uczelniane dyplomy mogą jednocześnie być intelektualnym polem do eksperymentu i zaproszeniem do zabawy - od spekulatywnej fotografii, przez scenografię myślącą dźwiękiem, po projekty edukacyjne dla dzieci. Warto wybrać się na wystawę, by zobaczyć, jak wygląda polska młoda sztuka w trybie kooperacji. 🎭🎧📚

na podstawie: Kultura Poznań.