92 wytwórców z certyfikatem. Tylko takie rogale mogą być świętomarcińskie

Na ladach wielkopolskich cukierni pojawiają się wypieki, których receptura ma jasno wyznaczone granice. W tym sezonie certyfikaty potwierdzające prawo do produkcji oryginalnych rogali świętomarcińskich posiada 92 wytwórców. Trwają jeszcze kontrole w czterech punktach. O autentyczności decydują nie tylko biały mak i charakterystyczne listkujące ciasto, lecz także urzędowa kontrola oraz coroczne potwierdzenie Cechu Cukierników i Piekarzy.

• Certyfikat zaczyna się od kontroli w cukierni
• Biały mak, listkujące ciasto i limit 250 gramów
• Tradycja trwa od ponad wieku i liczy się w tonach

Certyfikat zaczyna się od kontroli w cukierni

Piekarnia lub cukiernia, która chce legalnie produkować oryginalne rogale świętomarcińskie, musi złożyć wniosek o urzędową kontrolę do Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Inspektorzy sprawdzają, czy wyrób odpowiada zatwierdzonej specyfikacji.

Po pozytywnej kontroli WIJHARS wydaje świadectwo jakości. Pierwsze jest ważne przez rok. Przy kolejnych certyfikacjach okres ten może wynosić do trzech lat, ale w czasie jego obowiązywania możliwe są również niezapowiedziane kontrole.

Na podstawie świadectwa Cech Cukierników i Piekarzy w Poznaniu wystawia producentowi coroczne, ozdobne potwierdzenie. To właśnie ono jest dla kupujących łatwym do zauważenia znakiem, że wypiek pochodzi z certyfikowanej pracowni.

Od 2008 roku rogal świętomarciński ma status Produktu o Chronionej Nazwie Pochodzenia w Unii Europejskiej. Oznacza to, że jego nazwa jest związana z określonym regionem, tradycją i sposobem przygotowania.

Więcej aktualności z Poznania znajdziesz na stronie głównej faktypoznan.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na faktypoznan.pl/wydarzenie.

Biały mak, listkujące ciasto i limit 250 gramów

O wyjątkowym charakterze rogala decyduje zarówno nadzienie, jak i technika wykonania. W masie powinny znaleźć się między innymi:

• biały mak,
• cukier,
• okruchy,
• masa jajowa,
• tłuszcz,
• rodzynki,
• orzechy,
• owoce w syropie lub kandyzowane,
• aromat migdałowy.

Ciasto musi być listkujące, a sposób jego zwijania i nakładania masy wpływa na ostateczny kształt wypieku. Rogal jest następnie dekorowany pomadą i rozdrobnionymi orzechami. Jego waga nie powinna przekraczać 250 gramów.

Receptura nie jest tajemnicą. Producent otrzymuje ją wraz z certyfikatem, a szczegółowy przepis udostępnia także Cech Cukierników i Piekarzy. Dla kupującego oznacza to, że o jakości nie rozstrzyga sam wygląd rogala, lecz zgodność całego procesu z określonymi wymaganiami.

Tradycja trwa od ponad wieku i liczy się w tonach

Historia wypieku sięga 1891 roku. Wtedy proboszcz parafii św. Marcina, ksiądz Jan Lewicki, zaapelował do wiernych o pomoc dla osób ubogich. Poznański cukiernik Józef Melzer odpowiedział na wezwanie jako pierwszy. Zamożniejsi mieszkańcy kupowali rogale, a biedniejsi otrzymywali je za darmo. Dochód przeznaczano na pomoc żywnościową przed Wigilią.

W 1901 roku zwyczaj przejęło Stowarzyszenie Cukierników. Dziś rzemieślnicy zrzeszeni w Cechu Cukierników i Piekarzy w Poznaniu sprzedają średnio około 250 ton rogali w okresie związanym z Dniem Świętego Marcina. Przez cały rok produkcja sięga około 500 ton, czyli mniej więcej 2,5 miliona sztuk.

Lista certyfikowanych cukierni jest dostępna w Cechu Cukierników i Piekarzy. To najprostszy sposób, by sprawdzić, czy wybrany punkt ma uprawnienia do sprzedaży rogali świętomarcińskich.

na podstawie: Urząd Miasta Poznania.