Sanatorium w Ludwikowie zmieniało role wraz z kolejnymi epokami

Drewniane balkony, werandy i ozdobny dach przypominają o czasach, gdy w Ludwikowie działał elegancki pensjonat. Później ten sam budynek służył dzieciom chorym na gruźlicę, a w czasie wojny stał się niemieckim zakładem wynarodawiającym. Po zakończeniu walk urządzono w nim wojskowy szpital Armii Czerwonej. Historię tego miejsca opisuje album „Więcej niż słowa” wydany przez powiat poznański.

• Od pensjonatu w stylu szwajcarskim do szpitala wojskowego
• Ludwikowo wśród zabytków powiatu poznańskiego

Od pensjonatu w stylu szwajcarskim do szpitala wojskowego

Początki budynku sięgają lat 80. XIX wieku. Pierwotnie był pensjonatem z restauracją, wzniesionym w stylu szwajcarskim. O jego charakterze decydowały drewniane balkony, werandy oraz dekoracyjny dach.

Z czasem funkcja obiektu zmieniała się wraz z potrzebami kolejnych właścicieli i instytucji. W Ludwikowie działał ośrodek dla dzieci z gruźlicą. Podczas II wojny światowej Niemcy urządzili tu zakład wynaradawiający, a później budynek przejęła Armia Czerwona, wykorzystując go jako szpital wojskowy.

Taki ciąg przemian sprawia, że historia obiektu nie ogranicza się do jego architektury. W jednym miejscu zachowały się ślady wypoczynku, leczenia, wojennej polityki i powojennej obecności wojskowej.

Codziennie nowe informacje z Poznania publikujemy na faktypoznan.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na faktypoznan.pl/wydarzenie.

Ludwikowo wśród zabytków powiatu poznańskiego

Sanatorium w Ludwikowie jest jednym z miejsc przedstawionych w albumie „Więcej niż słowa. Podróż po zabytkach powiatu poznańskiego”. Publikacja łączy fotografie z opowieścią o obiektach, w których przeszłość pozostaje widoczna nie tylko w murach, ale także w ich otoczeniu.

W pobliskim parku znajdują się kaplica św. Michała Archanioła z relikwiami św. Ojca Pio oraz pijalnia lokalnej wody „Ludwiczanka”. Dzięki temu podczas poznawania historii sanatorium można zwrócić uwagę również na miejsca związane z religią i dawnym lecznictwem.

We wstępie do albumu starosta poznański Jan Grabkowski napisał:

„Zabytki to nie tylko kamień, drewno i cegła. To opowieści zaklęte w murach, ślady ludzkich marzeń, pracy i wiary. To świadectwo czasu, które choć często milczące, mówi więcej niż słowa”.

Opowieść o Ludwikowie dobrze pokazuje, że dzieje zabytku obejmują nie tylko moment jego powstania. Równie ważne są kolejne funkcje budynku oraz wydarzenia, które odcisnęły się na jego historii.

na podstawie: Powiat Poznański.