„Sen nocy letniej” wraca w nowym cyklu. Balet dostaje drugie życie

W nowym cyklu rozmowa nie zaczyna się od kurtyny, lecz od pytania, jak dobrze znane balety potrafią zyskać drugie życie. Tym razem na pierwszy plan wysuwa się „Sen nocy letniej” – komedia Szekspira, która od końca XVI wieku wraca nie tylko na sceny dramatyczne, ale też do baletowych interpretacji. W centrum opowieści pojawia się wersja Mariusa Petipy, twórcy związanej z takimi tytułami jak „Jezioro łabędzie” i „Dziadek do orzechów”. To właśnie od takich nazw zaczyna się rozmowa o tym, jak klasyka zmienia formę, nie tracąc rozpoznawalności.

Kolejne spotkanie ma pokazać różne oblicza znanych spektakli baletowych i to, jak nowe wersje potrafią nadać im świeży kontekst. W przypadku „Snu nocy letniej” znaczenie ma nie tylko literacki pierwowzór, ale też jego długi sceniczny życiorys, który z czasem objął również balet.

Przywołanie Mariusa Petipy nie jest przypadkowe. To właśnie on, wspólnie z Lwem Iwanowem, stworzył choreografię do dwóch najbardziej rozpoznawalnych baletów w repertuarze – „Jeziora łabędziego” i „Dziadka do orzechów”. Dzięki takim nazwiskom łatwiej zrozumieć, dlaczego klasyczne tytuły wciąż wracają w nowych odsłonach i nadal budzą zainteresowanie kolejnych widzów.

na podstawie: Urząd Miasta Poznania.