Janusz Stolarski w monodramie Szczęśliwa gwiazda - ciało, milczenie i Kafka

W Poznaniu pojawia się spektakl, który zamiast natychmiast tłumaczyć - pyta i słucha. Monodram łączy fragmenty prozy Franza Kafki z intensywną pracą aktorskiego ciała, a cisza staje się jednym z bohaterów przedstawienia. Publiczność prowadzi się przez słowa, gesty i przestrzeń, która ostatecznie pochłania narratora.

• Monodram opiera się na wybiorach tekstów Franza Kafki.
• Autor i wykonawca to Janusz Stolarski, współautorem scenariusza jest Łukasz Musiał.
• Spektakl eksponuje milczenie, ruch i obecność przestrzeni jako środki wyrazu.

• Szczęśliwa gwiazda - monodram zanurzony w prozie Kafki
• W Poznaniu scena milknie - spektakl dla tych, którzy szukają pytań

Szczęśliwa gwiazda - monodram zanurzony w prozie Kafki

Spektakl czerpie z różnych utworów pisarza - nawiązuje między innymi do “Sprawozdania dla Akademii”, “Przemiany” i “Mistrza głodowania”. W materiale programowym twórcy opisują, jak początkowo bohater powtarza słowa autora, by z czasem coraz częściej rezygnować z mowy i polegać na ciele oraz obecności. To przejście od werbalnej narracji do teatralnej materialności jest osią kompozycji.

“Każdy na swój sposób wydobywa się z podziemi, ja - przez pisanie”
— Franz Kafka

Ten cytat zdaje się wyznaczać drogę spektaklu: zamiast dosłownego odtworzenia tekstów, przedstawienie szuka sposobów wydobycia ich sensu przez ruch, gest i milczenie. W efekcie publiczność obserwuje aktora, który najpierw cytuje, potem milknie, a w końcu pozwala, by scena i jej struktury zaczęły mówić same.

Autorem scenariusza jest Janusz Stolarski we współpracy z Łukaszem Musiałem, a reżyserię i wykonanie podpisuje sam Janusz Stolarski. Materiały do spektaklu udostępnił Teatr Ósmego Dnia.

W Poznaniu scena milknie - spektakl dla tych, którzy szukają pytań

Spektakl nie proponuje łatwych odpowiedzi ani klarownej fabuły. Zamiast tego zaprasza do uważnego oglądania: gesty i obecność aktora zyskują rangę komunikatu, a puste przestrzenie sceny stają się nośnikiem znaczeń. To propozycja dla widzów gotowych na teatralne ćwiczenie z rozpoznawania symboli i nastrojów.

Dla osób z Poznania i okolic przedstawienie może być okazją do spotkania z offowym, refleksyjnym teatrem, który zamiast efektów efektownych stawia na doświadczenie i kontemplację. Warto sprawdzić repertuar teatrów oraz materiały programowe, by dowiedzieć się o terminach pokazów i ewentualnych szczegółach organizacyjnych.

Sztuka stawia pytania o sposób bycia na scenie i poza nią - kto naprawdę jest narratorem, kiedy milknie słowo, a jaka opowieść pozostaje w ruchu i milczeniu. Takie doświadczenie zostaje z widzem dłużej niż pojedyncze hasła czy fabularne zwroty.

na podstawie: Urząd Miasta Poznania.