[PIŁKA NOŻNA] Śląsk Wrocław – Lech Poznań 1:4. Poznaniacy liderem PKO BP Ekstraklasy przed meczem z Bayerem Leverkusen

Przed czwartkowym spotkaniem z Bayerem Leverkusen Lech Poznań wraca z Wrocławia z wygraną i pierwszym miejscem w tabeli. W sobotę poznaniacy pokonali na wyjeździe Śląsk Wrocław 4:1 w 10. kolejce PKO BP Ekstraklasy. Wynik daje drużynie Nielsa Frederiksena dobry punkt wyjścia przed kolejnym występem w Lidze Europy, choć we Wrocławiu też było co poprawiać – gospodarze zdobyli bramkę tuż przed ostatnim gwizdkiem.

Lech ma teraz 22 punkty i prowadzi w lidze. Najbliższy terminarz nie pozwala jednak długo zatrzymać się przy sobotnim zwycięstwie: 15 października poznaniacy podejmą Bayer Leverkusen, a trzy dni później zagrają u siebie z Koroną Kielce. Dla kibiców z Poznania to dobry moment, by spojrzeć na tabelę, ale również na sposób, w jaki zespół poradził sobie z wyjazdem do Wrocławia. Szczególnie zapamiętane zostanie wejście Patrika Wålemarka, autora dwóch bramek w odstępie trzech minut.

Okazja Macenki, potem gol Jagiełły

Śląsk miał okazję, by nadać meczowi inny kierunek. W 24. minucie Jehor Macenko znalazł się w dobrej sytuacji w polu karnym, lecz nie pokonał Mateusza Lisa. Siedem minut później skuteczniejsi byli goście: Filip Jagiełło zdobył bramkę na 0:1. Takim wynikiem zakończyła się pierwsza połowa.

Nie był to występ, w którym Lech przez cały czas trzymał gospodarzy daleko od swojej bramki. Zanim objął prowadzenie, musiał przetrwać groźną sytuację, a przed zejściem do szatni trzech jego zawodników zobaczyło żółte kartki. Patryk Gryckiewicz upomniał Jagiełłę w 17. minucie, a w 45. minucie Wojciecha Mońkę i Michała Gurgula. Poznaniacy schodzili jednak z boiska z przewagą, której Śląsk już nie zdołał odrobić.

Dla wrocławian spotkanie miało także wymiar kadrowy. Piotr Samiec-Talar, który po złamaniu ręki wrócił do treningów, rozpoczął mecz w podstawowym składzie. Nie zagrał natomiast Irodotos Christodoulou. Uraz stawu śródstopia, odniesiony w sparingu ze Slovanem Liberec 3 października, miał wyłączyć go z gry na kilka tygodni. Lech także przygotowywał się do tego wyjazdu z problemami: Frederiksen informował wcześniej o kontuzji mięśnia dwugłowego uda Allahyara Sayyadmanesha.

Wålemark wszedł i szybko powiększył przewagę

Pięć minut po wznowieniu gry Pablo Rodríguez podwyższył prowadzenie Lecha na 0:2. Ważna dla dalszego przebiegu okazała się zmiana z 60. minuty: Wålemark zastąpił Roberta Gumnego. Szwed trafił w 70. minucie, a w 73. minucie zrobił to ponownie. Od stanu 0:2 poznaniacy przeszli więc do 0:4 w krótkim odstępie czasu, a rezerwowy stał się najbardziej wyrazistą postacią meczu.

Frederiksen mówił, że Wålemark mógł dostać około pół godziny gry, ponieważ dopiero dzień wcześniej odbył pełny trening z zespołem. Ten ograniczony czas wystarczył mu na dwa gole. W 90. minucie odpowiedział jeszcze Grzegorz Tomasiewicz, ustalając wynik na 1:4. To trafienie nie zmieniło oceny rezultatu, ale pokazało, dlaczego szkoleniowiec Lecha zwrócił uwagę również na niedbałą grę swojej drużyny w obronie pod koniec spotkania.

Statystyki dobrze oddają różnicę między posiadaniem piłki a liczbą naprawdę wymiernych sytuacji. Lech miał ją przez 60 procent czasu, lecz w strzałach celnych wyprzedził Śląsk tylko 5:4. Zdobył za to cztery bramki. Dla gospodarzy to kolejny trudny rezultat: czwarta porażka z rzędu pozostawia ich na 17. miejscu z sześcioma punktami. Tym bardziej kontrastuje to z poprzednim spotkaniem obu drużyn, wygranym przez Śląsk 3:1 w marcu 2025 roku.

W Poznaniu można się cieszyć z wyjazdowych czterech goli i pozycji lidera. Teraz przed Lechem szybka zmiana rywala i rozgrywek – już w czwartek do Poznania przyjedzie Bayer Leverkusen.